Marquez, Kırmızı Pazartesi'nin en iyi romanı olduğunu söyler. Ve ekler:
"Ben hiçbir romanımda ipleri bu kadar elimde tutmadım." Çünkü onun amacı bu ataerkil düzen, namus, ötekileştirme, vicdan ve önyargı hakkında söz söylemektir.
Bilindiği üzere nerede, nasıl, kimler tarafından işleneceği herkes tarafından bilinen ve göz göre göre işlenen bir cinayetin kronolojisidir bu roman. Her türlü haksızlığın karşısında susan dilsiz şeytanların bilinçli duyarsızlığının geldiği son nokta. Bu hikâyede belki de en masum olan Pedro ve Pablo idi. Gelenek baskısı altında işledikleri bu cinayeti durdurmak için bir şeyler yapan sadece onlar. Toplumun hazırladığı bu suç için onları suçlu ilan etmek gelmiyor içimden. Suçlu toplumdur ve bu cinayeti bizzat kendi elleriyle işlemiştir. Ne yazık ki bu umursamazlık zinciri bu ötekileştirme hala "beyaz adam/kadın" ları öldürüyor. Kitabı okurken siz de bu cinayetin işlenmesindeki payınızı sorgulayacaksınız.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.