Keyifli hafta sonları hepimize. Agatha Christie’nin okuduğum ilk kitabını beğenmemiş olsam da önyargılı davranmak istemeyip bir kitabını daha okudum: Doğu Ekspresinde Cinayet. ‘İyi ki okumuşum’ dediğim bu okumada bana eşlik eden Nevra Karataş ve Aydan Demir’e çok teşekkür ediyorum; çok keyifli, bol akıl yürütmeli ve heyecanlı bir serüvende bana eşlik ettiler.
Dedektif Hercüle Poriot, Suriye’de çözümlediği bir olay sonunda trene binmişti ve İstanbul’da bir iki gün geçirdikten sonra İngiltere’ye dönmeyi planlıyordu. Ama planlanını uygulayamalaştı: İstanbul’da oteline yerleştiğinde bir telgraf almış, ilk kalkan Doğu Ekspresi trenine binmesi gerekmişti. Gerçi arkadaşı (yataklı vagonlar şirketinin yöneticisi) olmasaydı trene binmesi çok zordu. Çünkü tren ilk kez o mevsimde bu kadar kalabalıktı.
Trende her şey yolunda giderken ilk gün; İstanbul’da otele gittiğinde karşılaştığı Bay Ratchett yanına gelmiş, iş teklif etmiş ve ‘Hayatının tehlikede olduğunu’ söylemiş ama Poriot işi kabul etmemişti. İkinci günün gecesi ise tren kara saplanmış ve yolculukları durmuştu. Gecenin sabahında fark edilen şey ise bütün trende kaosa sebep olmuştu: Bay Ratchett öldürülmüştü!
Acaba suçlu, trendeki yolculardan biri miydi?
Kitabı açıkcası üçümüzünde çok sevdiğini rahatlıkla söyleyebiliriz. Özellikle sonu kesinlikle çok çok güzeldi: ‘Ben de olsam böyle yapardım’ diyebileceğim şekilde bitmişti. Hatta üçümüzde aynısını yapardık bence. Neyse... Kitapta bir takım şeyleri hoş bulmasak da ‘belki çevriden kaynaklıdır’ diye düşündük. Onlar dışında kitap gerçekten gizemli ve düşündürücüydü. Ve üçümüzün tahmin etme çabaları çok keyifliydi. Ama yanıldığımız çok bir şey yoktu bence. Bir adam ölmüş ve bir sürü kişi katil zanlısı olmuştu. Peki, Dedektif Poriot’un küçük gri hücreleri bu işi çözebilecek miydi? İşte onu da okuyun öğrenin bence kitabı çok beğeneceksiniz.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.