Sanırım ben Yeraltı Edebiyatını seviyorum. Yeraltı Edebiyatını ahlaksız ve otorite tanımaz bir edebiyat akımı olarak nitelendirmemiz yanlış olmaz. Yeraltı Edebiyat yazarları toplumda tabu olan konuları cesurca dile getir; cinsellik , uyuşturucu ,daha çok alkol, küfür, eş cinsellik,çarpık ilişkiler.. Ana kahramanlar ise genellikle fahişeler ,hırsızlar toplumdan soyutlanan , ayıplanan ahlaki açıdan ''normal'' in dışına çıkan kimselerdir. Yeraltı edebiyatı; boyun eğmemenin, başkaldırının, takdir edilmemenin, edebiyatıdır.
Kitabı kısaca özetleyecek olursak; ana kahramanımız ya da anlatıcımız yaşlı bir fahişe. Kahramanımız bize hayatta kalma mücadelesini anlatıyor. Kitap günlük şeklinde aktarılıyor. ''Etrafınızda insan kaynıyordur ama onlar sizin farkınıza varmaz.'' Belki de eseri özetleyen yegane cümle budur. Sonuçta siz bir fahişesiniz ölmüşsünüz, kalmışsınız kimin umrunda ? Özünüzde insan olmanın hiç bir kıymeti yok aslında. Ölümün sonuna kadar yalnızlığa mahkumsunuz. Fahişeliği bırakmışsınız bırakmamışsınız bunun bir hükmü yok çünkü bir fahişe her zaman bir fahişedir! Diğer taraftan kahramanımızın ilişkiye girdikleri erkeklerin hayatı bize bu günlükte sunuluyor. ''Mahkûmlar, bar işletmecileri, okul gözetmenleri, motorcular, yazarlık heveslileri, köpeğinden başka kimsesi olmayanlar... Ya hayallerini tüketmiş ya da zaten hiç hayal kuramamış, günlerin geçişini sayan, hepsinin derdi kendine özgü küçük insanlar, otelin asıl misafirleri...''
Film tadında bir kitaptı. Dilin de olmazsa olmaz müstehcenlik ve küfürlü konuşmalar mevcuttu. Şahsi fikrim ana kahramanın hayatından ya da toplum tarafından nasıl dışlanıldığına dair daha detaylı bilgi alsaydık daha ilgi çekici olabilirdi. Yeraltı edebiyatına giriş kitabı değil ama okurken düşüneceğinizi zevk alacağınızı,düşündüğüm bir kitap. Herkese iyi okumalar.
·
118 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.