Songül: Ömrünün boşa gittiğini ve artık değişmeyeceğini en yoğun ve en kesin duyduğu, kendine acıdığı anlardı bunlar.

Ömrünün boşa gittiğini ve artık değişmeyeceğini en yoğun ve en kesin duyduğu, kendine acıdığı anlardı bunlar.