Aslında başından beri yanıbaşınızda olan bir hazineyi ancak uzun yolculuklar sonunda fark edebilirsiniz. Tıpkı çoban Santiago’nun yaptığı gibi. Kendi kişisel menkıbesinin peşine düşmüş olan Santiago, bu uğurda yeri gelmiş çoban olmuş yeri gelmiş billuriyeci. Hayatı boyunca peşinden koştuğu kişisel menkıbesi onu aradığı hazineye de kavuşturmuş. Ama hazineden daha önemli olan çok çeşitli tecrübelere sahip olmasını sağlamış. Endülüs’ten kalkıp Mısır piramitlerine yıllarca yolculuk eden Santiago yol boyunca kendi içine bakmayı da ihmal etmemiş. Her gördüğü yeni şey onu heyecanlandırmış. Yeni bir dil öğrenmiş, yeni hayatlara şahit olmuş ve bu hayatlara dokunabilmeyi başarmış. Kişisel menkıbesini yaşamaya karar verdikten sonra karşısına çıkan her zorluğa bir şekilde göğüs germiş. Her vazgeçmeye kalktığında onun amacına ulaşmasını isteyen bir ve tek evren onu tekrar yola getirmiş. Paulo Coelho kitabı sadece 2 haftada yazmış ve bu kadar kısa sürmesinin nedeninin bu hikayenin zaten ruhunda yazılı olmasına bağlamış. Kısa sürede yazıldığı gibi bir solukta okunabilecek ve ruha dokunabilecek bir roman Simyacı. Coelho, Simyacı ile hepimize bir nasihat veriyor aslında. Bu nasihate kulak verelim ve kendi kişisel menkıbemizi yazmaya başlayalım. Kendi hazinemizin nerede olduğunu keşfedelim. Kimi bunu çölde tefekküre dalarak arar kimi ise zeytin ağaçlarına bakarak :)
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.