Tesadüfen alıp okumaya başladım ve diğer kitabıyla birlikte 4 günde bitti. Oldukça akıcı ve yazarın dilini sevdiğim bir kitap oldu. Özellikle kabusların kurguları ve cennet-cehennem benzetmeleri çok iyiydi. Yer yer betimlemeler ve "aşırı" tesadüfler sıksa da -ki normalde bu anksiyetemi azdırır- pek takılmadım. Ancak değinmek istediğim bir nokta var:
Bazı bölümlerde taciz, tecavüz,şiddet gibi toplumsal yaraların olağanmış gibi anlatılmasından oldukça rahatsız oldum diyebilirim. Özellikle "Ediz" karakterinin "Sana yalnızca ben zarar verebilirim." demesi... Korkunç!
Yüzeysel olarak kitap Stocholm Sendromu temalı.