Klasik, aşık olduğum Murat Menteş üslubu, konusu. Okuduğum diğer kitaplarında olduğu gibi bunda da yazara hayranlık duymadan edemedim. Ömrümce sürsün istediğim bir kitaptı.
Uzaktan bakınca gerçek hayata uzak ama içindeyken bir o kadar yakın bir konu. (Abartmayayım, tamam seviyorum ama içindeyken de uzak. :p ) Ama hayat dediğin nedir ki gülüm ajshshs (bu sözün öyle olmadığını biliyorum, belirteni vururum.)
Farklı bölümlere ayrılarak farklı kahramanın ağzından yazılması, farklı karakterlerin tanımlanması olaya tek yönlü bakma olasılığımızı ortadan kaldırıyor. Tabii ki bu da yine yazarın mükemmelliğinden geliyor. :d
Murat Menteş'e göre yazarların asli görevi dile yeni deyimler kazandırmakmış. İnandığı şeyi sonuna kadar yaptığını düşünüyorum.
Aklıma gelmişken;
(#62005873 bu alıntıdan da etkilenerek) sözleri Murat Menteş'e seslendirmesi Kaan Boşnak'a ait olan -yine tabii ki aşık olduğum- şu şarkıyı da şuraya bırakayım:
İlk dinlediğim hali:
youtu.be/tkABhOWSeak
Ve ses kalitesinin daha yüksek olduğu yeni kayıt:
youtu.be/Qq50Dtk5KxA
Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
(Şarkıyı da mutlaka mutlaka mutlaka dinleyin.)
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.