10/10 değil daha fazlasını hakeden bir kitap.Kitabın başındaki o ruhu adeta çürümüş olan kahramanı kitap biterken adeta ruhen huzura kavuşmasını 6 saate sığdırabilmeyi çok iyi kaleme almış Stefan Zweig.
Kendimi, sayfalar öyle birer birer geçerken son sayfasında uyandırırken buldum dersem yanlış olmaz.Kahraman o içinde herkesten gizlice yaşadığı duygular o kadar etkiledi ki beni ne desem az gelir.Tabi kendi hayatımdan kopyalarda vardı sanki bazen o kahraman ben oldum.
Kesinlikle bir kaç yılda bir tekrar okunmalı ve gerçek mutluluğun ne olduğunu unutmamalıyız.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.