Belki normal bir insan gibi içerde gücü, sabrı ve inancı bitecekti ki, bitiyordu ve istediklerini elde edicekti askerler. Sadece eline geçen Satranç'ta Dünya Şampiyonlarına ait 150 oyunluk bir kitap herşeyin gidişatını bu kadar değiştirebilirdi. Gerek içeride daha saygın bir mahkum olmasına, gerekse her karışını hafızasına kazığı tek pencereli mahkum odasında yalnızlığını gidermesine..
Sanırım Satranç oynama konusunda biraz daha kendimizi geliştirmeliyiz yada zaman ayırmalıyız. Bu arada Dr.B.'nin artık maçları kendine karşı oynadığında, ''O siyah ben, beyaz ben'in oynaması için sabırsızlanıyordu..'' cümleside farklı bir duygu aktarımı. Başladıktan sonra çorap sökügü gibi devamı gelen, rahatlıklıkla okunan akıcı bir roman. Keyifli okumalar..
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.