Baştan sona mantık hataları ve saçmalıklarla dolu olan bu kitaba yorum yazmak bile istemiyordum ama beni deli eden bazı sahneler hakkında bir şeyler söylemezsem rahat edemezdim. Yorumun tamamının spoiler içerdiğini belirterek başlıyorum.
Mantıksızlığın sınırını aşan sahneler:
1) Maggie'nin serbest bırakılması: Güya Quentin'in babası şov yapmak için kızı bırakıyor. Hiç kusura bakmayın ama bu saçmalıktan başka bir şey değil. Yazar resmen Maggie'yi oradan nasıl çıkaracağıyla uğraşmak istememiş de böyle bir sahne yazmış. Kızı bırakıp sonra yakalamak için falan uğraşıyorlar bir de. Şaka gibi!
2) Koskaca hükümetin bu çip şirketinden rahatsız olması ama karşıt bir grup kurup ajan yetiştirmekten başka bir şey yapmaması: Ülkenin başkanı çip şirketinden rahatsız oluyor ama Maggie ve hacker arkadaşının yaptığını yapıp bu şirketin içine sızamıyor öyle mi? Koca hükümet? Resmen olay şöyle:
Hükümet: Aa, siz şirketin içine nasıl sızdınız?
Maggie: Arkadaşım hacker. O hackledi, ben girdim.
Hükümet: İnanamıyorum! O kadar deneyimli askerimiz, hackerımız var. Bu bizim aklımıza nasıl gelmedi? Neyse sen bu isyanın başına geçiver bari Maggie. Biz seni izleriz uzaktan.
Şaka gibi ×2.
3) Maggie'nin babası: Aslında üzerine bir şey demeye gerek bile yok. Bu adam ve bu adamı bağlayan tüm olaylar mantıksız.
4) Quentin'in annesinin ajan olması: Kocasını durdurmak için ne yapıyor peki? Hiçbir şey. O zaman neden ajan? Bilmiyoruz. Yazar bizi delirtmek mi istiyor? Evet!
5) Tüm olayların Maggie'ye bağlanması: Şirket insanları öldürüyor. Niye? Maggie yüzünden. Hükümet isyan çıkarmak istiyor. Nasıl yapacak? Maggie halleder. Vay be, ne Maggie'ymiş. Hükümetten, hükümetin korktuğu çip şiketinden bile daha güçlü kız. Yerseniz tabi.
6) Kitabın sonu: Yani cidden bu sona ne denir bilmiyorum. Herkesin Maggie'nin kapısını geldiği o sahne, o final... Çok kötüydü, çok.
Özetle; mantıksız, çok mantıksız, feci mantıksız bir kitaptı Panzehir. İlk kitap da kötüydü ama bu kitabın yanında o bile iyi kaldı.
·
135 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.