Doğruyu söylemek gerekirse kitabın son 3 sayfasına kadar kitapla çok büyük kavgalar içerisindeydim. Öncelikle sebebini anlayamadığım bir şekilde kitap bana basit geldi ancak bunu kitaba dair yüksek beklentilerimden kaynaklı mı yoksa varoluşçu bir yazar olduğunu düşündüğüm Yalom un yazı stilinde de bu özelliğinin yansımalarının olmasından mı ya da anlatılanlara ben faklı bir gözden mi baktım bilemiyorum? Kitap için gayet anlaşılır ve insanı zorlamayan bir içeriği olduğunda herkes hem fikir olabilir bence. Bir diğer boğan nokta ölüm korkusunu 10 hikayede bence hiçbir değişiklik olmadan aktarmıştır. Ölüm korkusu yaşayan bir okur için rahatlatıcı bir kitap olabilir.Ancak zorlanmak isteyen okur için -ben dahil olmak üzre- yeterince tatmin edici olmayacaktır. Bunların hepsi benim değerlendirmelerimdir çok etkilenilmemelidir. He kavga son 3 sayfada Marcus Aurelius'un sözleriyle son bulur. Bunca sayfa belkide bu düşüncelere gebedir.( Irvin Yalom un kendi içini rahatlatmak kendi ölüm korkusunu hafifletmek için yazdığı bir kitaptır diye iddia etmekteyim. Çok mu cürretkar bir iddia?)
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.