Klasik bir İskender Pala romanı okudum. Tarihsel kurgu anlamında çok başarılı bir yazar. Üzerinde çalışmış ve emek vermiş. Bu kadar bilgiyi roman kurgusu içinde eritmek Pala'nın yazar olarak yeteneğini de gösteriyor. Başlarda biraz okumakta zorlandım. Ama ben de kitabı zorladım ve akmaya başladı. Ana konu etrafında bir çok konuya değiniyor. Ana karakterler etrafında bir çok karakter ortaya çıkarıyor. Anlatım tekniği olarak her bölümde farklı bir anlatıcı gözünden anlatması romana değişik bir açı kazandırmış. Bir çok paralel hikaye var ve tüm bu paralel hikaye, kişi, karakter, olayın düğümlendiği, bir şekilde ilişkili olduğu kişi Eyüp Sultan. İsmini duyduğumuz, bildiğimiz ama derinlemesine bilgi sahibi olmadığımız bir kişi hakkında Pala derinlemesine bir çalışma yapmış. Hem bilgi anlamında okuyucuyu doyuruyor hem de manevi yönleri de metne dahil ediyor. Bu açıdan başarılı bulduğum ve okunması gerektiğini düşündüğüm bir eser. O zamanki halife Muaviye hakkında da cesur analizleri var. Sahabeler ve Halife arasındaki gerginliği doğru olarak aktarmaya çalışmış. Halifeyi de mümkün olduğu kadar tarafsız ele almaya çalışmış. Tabi Sünni bakış açısıyla.
Küçük bir eleştiri: kitabın bazı kısımlarında bilgi vermek isterken çok fazla doğallık kaybolmuş. Didaktik bir tarza yönelmiş. Bölümün amaçladığı çıkarımları yazar kendisi açık açık vermek istemiş. Bunun yerine okuyucunun kendisi bu çıkarımları yapsaydı daha güzel olurdu. (örneğin kallikinos ve ailesi İslamiyeti tartışırken. )
Bunun dışında okunması keyif veren, bilgi ve sağlam kurgu içeren, güzel bir İskender Pala romanıdır.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.