Yazarın bakış açımı değiştirdiğini söyleyemem ama kendini sevdirdiğini ve üzerimde bir iz bıraktığını söyleyebilirim. Kitabın arka kapağını ya da içini biraz karıştırıp okumaya karar verebileceğiniz ya da veremeyeceğiniz bir kitap değildir. Eğer ruh haliniz çok iyi değilse ya da zor dönemlerden geçiyorsanız okumayı ertelememiz gerektiğini düşünüyorum. Çünkü kitap hayatın muammalarıyla, anlamsızlığıyla, hiçliğiyle, kokuşmuşluyla.. doludur. Bu durum biraz derinden etkileyebilir.
"öyleyse kim kurtaracak beni var olmaktan?
hayatımı toprağa veriyorum."
"hissetmek- ne renktir acaba?"
"kalp düşünebilseydi, atmaktan vazgeçerdi."
"hayatı bir han olarak tahayyül ediyorum, çöküş arabası gelene kadar orada kalacakmışım. araba beni nereye götürecek bilmiyorum., çünkü hiçbir şey bilmiyorum."
"gündüz, bir hiçim; gece, kendim olurum."
"hiçbir şey olmaksızın yücelmek, geceleri kazandığım ne muhteşem bir zafer bu! bilinmeyen bir güzelliğin görkemi, nasıl da karanlık bir görkemdir."
"...ve kurduğum bütün o hayallerin doruklarından bakıyorum da, lizbon kentinde bir yardımcı muhasebeciymişim."
"kalbimde sıkıntılı bir huzur var ve dinginliğim tamamen kaderime razı olmamdan kaynaklanıyor."
"karşısında alçalacağım bir şey varsa, o da kendi açtığım bayraktır."
"huzurlu odamda, kederler içinde yazıyorum, şimdiye kadar olduğum, bundan sonra da olacağım gibi yapayalnızım."
"bugün sık sık yaptığım gibi düş kurdum, hayatımın tinsel tarafı büyük oranda bu amaçsız ve değersiz düşlerden oluşur."
"...kendilerini vaktiyle deha sanmış, oysa düş gücünden yoksun birer dilenci olmaktan öteye gidememiş." | Pessoa
Etrafına savurduğu kelimeler ve cümleler üzerinde ciddi bir yorum yapılırsa bir kitap niteliğinde. Okuduğum kitapların arasına karışması güzel bir duygu....
·
3 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.