Hayata yalnız başlamış bir kişinin tüm hayatı boyunca bu yalnızlığı derinden hissettiği, söz konusu halin başta kendi ruhuna sonraları başkalarına zarar verdiği bir adamın (zebercet) portresi anlatılıyor kitapta. Bu anlamda, hayattaki birçok Zebercetlerin yaşantılarıyla ilişkilendirmek mümkün kahramanın hayatını.
Zebercet genlerinin şanssızı bir adam. Ufak tefek, çelimsiz ve alaya alınan. Bir bakıma ona çizilen kaderi oynuyor hayatında. Zebercet o kadar yalnız ki; gecikmeli Ankara treni ile kendisinin işlettiği Anayurt oteline gelip bir gece kalan ve yine geleceğini söyleyen kadının gelip hayatını değiştirmesini bekliyor. O öylesine yalnız ki; bir gün tanıştığı ergen delikanlıyı da kadını beklediği gibi arzuluyor. Zebercet’in hayata mağlup başlamadığı bir durumda muhakkak daha güzel bir yaşamı olabilirdi diye düşünüyor insan kitabı okurken. En azından daha renkli, daha katılımcı… Fakat onun hayatı işlettiği otelde tanık olduğu anlardan ibaret hemen hemen.
Anlatım tekniği olarak benzerine pek rastlanmayan bir kitap Anayurt Oteli. Bolca parantezlerin olduğu, kişi, zaman ve mekan geçişlerinin fazlaca yapıldığı özellikle basit ve tek cümle yapıları ile bir çok duygu ve düşüncenin ifade edildiği bir kitap olmasına rağmen çizdiği kasvetli hava ile okunması zor kitaplar sınıfında nitelendirilebilinir.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.