Hayatının neredeyse hiçbir anında bir sorumluluk verilmeyen, sıkıntı çekmeyen ve yaşamının bir düzen doğrultusunda kurulu olduğu bir kadının iç dünyasının dışavurumunu okuyoruz biz aslında. Sorumluluk, aidiyet ve var olma duygusunun gerçekliği, Irene’nin yaptığı bir hata sonucunda ona kendisini gösteriyor. Hem hatası hem de bu hata dolayısıyla aslında değersiz, anlamsız gözüken her şeye karşı oluşan bir farkındalık duygusu arasında sıkışıp kalıyor Irene ve korku; hafife alınamayacak, insanı büsbütün saran üstün bir duygu olduğunu neredeyse her sayfada hissettiriyor. Okurken Irene ile birlikte korkup, heyecanlanıp, düşünceler arasında boğulup kalıyoruz. Yaptığı bir hata, evet. Fakat Irene’ye hem hak verip hem de haksız, suçlu bulduğum daha doğrusu hak/haksızlık arasında benim de sıkışıp kaldığım bir soru yer alıyor kitapta. Yıllar önce suç işleyen bir insan, yıllar sonrasında da hâlâ aynı insan olarak mı kalır? Suç hâlâ aynı insanın mıdır? Zamanın çoktan silip attığı bir hata için cezalandırılmayı hak eder mi bir insan?
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.