#böğürtlenkışı
#sarahjio
#okudumbitti
#kitapyorumum
Çok hüzünlü bir hikayenin daha sonuna geldim. Yüreğe dokunan insanı tarumar eden bir kitaptı. Vera Ray ve oğlu Daniel Ray in yürek burkan hikayesi. 3 yaşındaki oğlunu işten eve döndüğünde bulamayan ve Mayıs ayının ortasinda kopan kar fırtınası na ragmen oglunu bulmak için sokağa fırlayıp bayilana kadar çığlık çığlığa koşan oğlundan başka kimsesi olmayan bir kadının dramını hem okuyor hem yaşıyor aynı zamanda film sahnesi gibi izliyorsunuz. Başlarda, konunun 80 yil arasında değiştiğini görünce sıkılacagımı düşünmüştüm hiç sevmem bu geçişleri bir anda tüm hislerim duygularım karma karışık oluyor. Ama bu hikayede biraz daha okudukça çok rahatsız etmemeye başladı üstelik daha istekli bir şekilde okudum. Claire'nin yasadiklarida beni oldukça sarstı tüm engellere rağmen Vera nin hikayesi ne sahip çıkması takdire şayan bir davranıştı.. her sayfayı Daniel i bulmak için cevirsemde bu hiç kolay olmadı üç yaşında bir çocuğun annesinden koparılmış olması ve bir anneyi evladından ayırmanın nekadar korkunç ve aci oluşunu okudukça hissettim hissettikce gözyaşlarıma hakim olamadım. Tàki kızım ne olduğunu sorana dek ancak kendime gelebildim heleki veranin oğlu Daniel e yazdığı mektubu okurken inanın paramparça oldum. Bu nasıl bir ızdırap ne dayanılmaz bir acıydı. Veranin yaşadıkları hiç kolay şeyler değildi ama o ancak evladına kavuşma hayaliyle yanıp tutuşan bir annenin yapabileceği şeyleri yaptı hiç biri için onu yargilamadim ona hiç kızmadım. Kızdığım tek nokta Charles in evine gittiğinde ona hamile olduğunu soylememesiydi.
Veranin yaşadığı o son gün içim parça parça oldu.
Ayrıca kitabın sonunda Dominic'in kafesinin üst katında veranin Daniel ile yaşadığı o evde, yaşanan bir kaç dakika beni hıçkıra hıçkıra ağlamaya yetti. Sarah jio nun okuduğum İlk eseriydi ve bundan sonraki tüm kitaplarını okumayı hedefliyorum. Okuyacak olanlara tavsiyem yanınızda bolca mendil bulundurun.