Halid Ziya Uşaklıgil'in 3 öyküden oluşan kitabını günümüz Türkçesiyle okumama rağmen kelimelerin büyüsüne kapıldım diyebilirim... Zamanında Muallim Naci'nin bir şiirine olumsuz yorum yapmasıyla şiirden uzaklaşıp nesre yönelmiş ama nesri şiirselleştirmiş gibiydi sanki...
.
1. Öykü: Bir Muhtıranın Son Yaprakları... Yaşadığı hayattan, şehrin sıkıntısından bunalıp, bir tatil köyüne kendini atan Necip'in günlüğünü okuyoruz... Kendini başarısız görerek bir iç sıkıntısına yakalanan Necip'i, amcazadesi gelip İstanbul'a götürmeye çalışır... Özleyip geri dönsün diye İstanbul'u öyle bir anlatışı var ki...
.
2. Öykü: Bir Evliliğin Aşk Tarihi... İclal ile Cevat'ın evlenmeden önce birbirlerine gönderdikleri mektupları okudukları bir öykü... O nasıl naif anlatım ... Gerçek sevgi bu sanki dedirtiyor insana...
.
3. Öykü: Bu Muydu?.. Zergun'un düşünceleriyle Halid Ziya'nın, mutluluk üzerine güzel çıkarımlarda bulunduğu öykü... Hak vermemek elde değil... Bir önceki öykü ne kadar huzur verse de bu öykü içini yakıyor insanın... Gerçekten adının hakkını veren bir öykü olmuş. Bu Muydu?..
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.