Bazı kitaplar vardır. Bitmesin diye ağır ağır okursunuz çünkü romanın içindeki kahramanlara, olaylara kendinizi o kadar kaptırırsınız ki roman bittikten sonra artık o olaylarla ,kahramanlarla bağınız kalmayacak ve normal yaşantınıza geri dönmek zorunda kalacaksınızdır .Kaan Murat’ın diğer romanlarında da tattığım bu tat Dünyasızlar’da da aynı şekildeydi.Firuz ve Ayvaz’ın bağlılıkları, ayrılıkları ,kavuşmaları kâh ağlattı kâh güldürdü.
İnsanın aşk ve savaş karşısındaki çaresizliği öyle güzel işlenmişti ki .
Bu romanı okuduğum süre zarfında
“ Dünyasızlar “ isimli bir dünyadaydım sanki.
··
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.