Kızıl'a ufak bir bakış.
Kızıl, bana göre ilk bölümüyle Zweig'ın çok fazla insana dokunmasını sağlamış bir kitap muhtemelen. Zweig durumu,mekanı harika betimleyen, sizi o sahnenin içerisinde hissettirecek kadar güçlü bir kaleme sahip ve bu durum Kızıl içinde geçerli ancak burada insanları daha çok kitabın içine çekecek olan şey ana karakterimizin hastasıyla tanışana kadar bulunduğu duygudurum. İnanıyorum ki her insan hayatında güçsüz,utangaç,çekingen hissettiği veya öyle olduğu kısa veya uzun bir dönem geçirmiştir. Genç bir erkeğin perspektifinden utangaçlığı,çekingenliği ve bu durumdayken, kadınların o kişinin duygusal dünyasında ne kadar büyük boyutta etki sahibi olabileceğini çok çarpıcı şekilde anlatıyor. Öyle ki Berger, Schramek ve Karla ile masada otururken toy ve utangaç geçmiş bir dönemimde bende onlarla birlikte masada oturuyormuş gibi hissettim. Bir başka boyutuyla aslında birçok kitabında rastladığımız ince ruhlu insanların gerçek hayatın acımasızlığı karşısında ne kadar çok bocaladığını tekrar bu kitapta da ustaca anlatmış. Kitabı kafamda, hastasıyla tanışmadan önce ve sonra iki bölüme ayırdım. İkinci bölümünden ilk bölümden aldığım keyfi alamadığımı söylemeliyim ancak kitap klasik bir Zweig sonuyla bittiğinden tatmin oldum. Keyifli bir okuma oldu umarım diğer okuyucularda aynı hisleri paylaşırlar. Kendi açımdan aktarmaya çalıştım, umarım faydalı olur.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.