ŞU ÇILGIN TÜRKLER /TURGUT ÖZAKMAN
Bu kitabı okumamdaki sebep ceza almış olmamdı.Zorunlu tutularak okumasaydım sanırım okumazdım.Ama bu kitabın okunmaması büyük bir saygısızlık oluşturduğuna rastladım.Çünkü ÖZAKMAN bu kitabı yazmak için 50 küsür yılını feda etmiş.Bizler ise maximum 20 günümüzü ayıramayacak mıyız? İyiki sizin sayenizde güzel bir kitaba daha şahit oldum.
Kitap 20.yüzyılın sömürgeciliğine yani emperyalizme karşı ulusun,milletin,halkın göstermiş olduğu onur ve zaferini anlatıyor.Kitabı okurken o dönemeki yoksulluk ve sıkıntılarla baş başa olduğunuzu fark ediyorsunuz.Vatan denen derdi hissedince iliklerinize kadar, kendi ufak tefek dertlerinden utanır oluyorsun.O anları okurken bazen yüzümün karıncalandığını bazen ise tüylerimin bir ok gibi keskin oluşunu hissettim ama yaşadım diyemeyeceğim.Çünkü bomba,tüfek,silah sesleriyle hiç karşılaşmadım.En ufak bir sesten korkan ben,ejdadımın; vatanını bu zamanlara gelmesi için o seslere maruz kalıp savaşmaları kan dondurulacak seviyede.Şuan yatağımdan uyandığımda veya bulunmuş olduğum şehirde rahat rahat dolaşabiliyorsam, bomba sesleri duyamıyorsam hepsi Vatanı için savaşan canlarını feda eden, "Bu halk için ölmeye değer diye düşünen" yiğitlerimiz, askerlerimiz, şehitlerimiz sayesindedir.
Y.Kadri"Bir romanda yaşadığımı düşünüyordum.Yanılmışım.Böyle roman olur mu?Bağımsızlığı ve özgürlüğü için mücadele eden bir halkın destanı bu."
(S92)demişti.Evet.Bu Vatan meselesi..Toprak bğtünlüğü..Halk birliği..
Size yoksulluktan, sefaletten bahsetmiştim. Buna şahit olan Kamil Bey,
"Bak kızım.."demişti."Bir tekerleme vardır, bilir misin:Çalıydı,çırpıydı ama evimdi.Anadolu yoksuldur, çıplaktır, bakımsızdır ama vatanımızdır."(S95) Savaşan askerlerimize ellerinden fazlasını yapıp evlerini açan köylülerimiz-halkımız-yemeklerini, kıyafetlerini, altınlarını, kimi de gelinliğini satıp onun parasını veren,çoraplar, bereler, atkılar dokuyan kadınlarımız..Sizler de kahramanlarımızsınız.Bu dünya da hiçbir kadın 'Ben vatanımı kurtarmak için Türk kadınından daha fazla çalıştım' diyemez..'
(S679)İşte Türk olmak birlik olmaktır.
Bu vatan uğruna şehit olup, nöbet tutan yiğitlerimiz..Yine de yılmadan yıkılmadan ayakta durup mazlumlarımızın öcünü alacağımıza söz veren cesur askerlerimiz.. "Bunu bir gün mutlaka başaracaklarına ta içten inanıyorlardı.Bu inanç olmasa bu savaş sürdürülebilir miydi?"(S294) İnandılar ve peşini bırakmadılar ne pahasına olursa olsun.Bu zafer kazanılacaktı! Askerlerine motive konuşması yapan komutanlarımızdan bir kesit:
"Memleketin imkanı bu kadar.Sabırlı ve iyimser olmak zorundayız.Bizim bir tek gerçek müttefikimiz var:Zaman!Zaman kazanmaya bakacağız.Zamanla askerce ve silahça güçleniriz, zamanla halkın desteği daha da artar.O zaman gelince de vatanımızı düşmandan temizleriz.Şimdi bize düşen, ümitsizliğe kapılmadan,var olanla yetinmek,dağlarımıza,ovalarımıza tırnaklarımızı geçirip o güzel zaman gelene kadar direnmektir."(S150)
Her kötü sonucun doğuracağı bir hayır vardır sonuçta..
" Bu savaş işte böyle bir savaş olacak.Çünkü bu savaş fetih,yağma savaşı değil,vatan savaşı.Hiçbir hayatı affetmeye hakkımızın olmadığı bir savaş.Komutanlarımız izin vermedikçe öleceğiz, geri çekilmeyeceğiz.Askere örnek olacağız.Çocuklarımıza para pul,mal mülk değil,milleti için savaşan ya da gazi olmuş namuslu bir askerin çocukları olmanın şerefini bırakacağız."(S312)
Bıraktınız.Biz şuan sizin destanlarınızla büyüyorsak,sizin namuslu askerler olup vatanı için yapamayacağı şeyleri olmayan bir geçmiş bırakıp bizlere öğrettiyseniz ve bunun şerefini hala daha sımsıcacık hissediyorsak,sizlere minnetarız.
Unutmadık!Unutturmayacağız!
Ruhlarınız şad,mekanlarınız cennet olsun..
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.