AŞIRI MİKTARDA SPOILER ICERIR.!!!
Sayfa 17 de Jenny 'nin kacirilmadan once barmen ile konuştuğu bölümde arkasinda duran ve ona "hey çekil ordan onu once ben gördüm" der gibi bakan siyah saçlı kadın aslında kitapta kadın katile dair verilmiş ilk ip ucuymus. Daha sonra Hunter siyah saçlı kadınla aynı yatakta uyanıyor bingoooo katili bulduk tamam dağılalım. İkinci defa okuyunca insan kendini çok zeki hissediyor tabii . Umarım şimdi yapacağım yorum grup arkadaşlarımın okuma bilinci ve kendine dışarıdan bakma açısından gelişimine katkı sağlayacaktır. Çünkü anlaşılmamaya devam edersem kısır döngü içerisinde karakter dedikodusu yapmaya devam edeceğiz. Katili bulmak kitap okumak değildir!!! Yazar bir suç psikoloji uzmanı kitapta okura sunacağı ilk şey bir insanı suç işlemeye iten nedenler olacaktir. Yani suçun son sayfalarda katil tarafından açıklanan nedeni okumadan "katili buldum" demek ego tatmininden başka bisey olamayacaktır. Çünkü her ne kadar şüpheli davranışlar sezmis olsak bile yıllar öncesine dayanan bir kinin sonuçlarını asla kestiremeyiz. Oysa elimizdeki tek şüphe bu kadar akıllı bir katilin Isabell 'e görünme riskini almamış olacağıydi. Dolayısı ile katilin Isabell' in etrafında dönmesi olasılığı ile isabell'in yalan söylemesi (henuz hiçbir şekilde sebebini bilmiyorken) olasılığı arasında bir bocalama yaşamaktan öteye gidilemezdi. Çok akıllıca işlenmiş bir kurgu olduğu için inanılmaz keyif verdi. Sayfa 100 de okuru bir erkek katile yönlendirme mevcutken katili bulan okurları ayrıca alnından öpesim geldi. . Peki bunu neden yazdım? İg de kitap yorumlarını okurken katili ortalarda bulduğunu iddia eden birkaç yorum okudum. Dışarıdan hissettiğim tek şey "ortalık zeka küpü dolmuş biz neden kitap okuyoruz ki " oldu. Sahi neden okuyoruz? Yazarın yazdığı karakteri beğeniyoruz mesela. Neden? Oysa o yazar karaktere bir hayat yüklerken okura mesajlar veriyor. Örneğin bu şekilde davranırsan mutlu olamazsın, böyle yaşarsan elinde kalan şudur vs vs. Peki biz değişsin yada farklı yazsin istiyoruz da ne oluyor? Dediğimiz olunca geriye o yazardan ne kalacak?? Okurken yazarın dünyasına girdiğim anda merakla sarmalaniyorsam gerisi beni pek ilgilendirmiyor açıkçası. Çünkü kitap gerilim yüklü olduğu kadar da eğlenceliydi.
Carlos Garcia ile Hunter 'in tanışma bölümüne ilk okuduğumda da çok gülmüştüm ama bu kez çok daha farklı bir tat aldım. Bu adam karakter yazmayı her bakımdan iyi başarmış. Her ne kadar sarışın mavi gözlü bir erkek benim tipim olmasa da Hunter' i etkileyici bir şekilde okura kabul ettirmiş, karizmatik kılmış tasvirler vardı. Yalnızca savunma mekanizması çok klişeydi "kimsen yoksa kimseyi hayatından çıkaramazlar"
İnsan ilişkilerini öğrenmek başvurulacak en iyi kaynak ; polisiye kitaplardir. Çünkü polisiye kitaplar mükemmel gözlemciler tarafından yazılır. İmza : BEN
Bu serinin bana öğrettiği en güzel şey yukardaki cümleydi.
·
404 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.