Dorian Gray'in PortresiEdebiyat
Tarih boyunca, insanoğlu ruhunu köle etmiş, hiç eskimeyecek sandığını bedeninin uğruna. Her şeyimizi bedenlerimizi güzelleştirmek için yapıyoruz. Ama aslında bunun sebebi herkesin çoğunluğa uymak istemesidir. Estetiklik ön planda öyle ön planda ki suratımızda çıkan bir lekeyi aldırmak için çok para harcıyoruz. Ya karakterimizi geliştirmek için ne kadar çabalıyoruz?
Dorian Gray'in Portresi, insanın kibrini ortaya çıkaran ve aradığı o sonsuzluğunun kendisinde nasıl bir etki bırakabileceğinden haberdar olmayışını anlatan harika bir eser. İnsan neden bu kadar sonsuza kadar sürmeyecek şeylere takar kafayı? Neden çürüyüp gidecek şeylerin peşindeyiz? Dorian gibi estetikliğin sonsuza kadar sürmesi için neden ruhumuzu yani özümü bir ateşe atarız? İnsanoğlunun en büyük gafletlerinden biri sonsuz olmayan şey için sonsuz olanı feda etmektir.
Bence herkesin aynası kendisidir. Biz aynaya bakarken kendi portremizi görüyoruz. Aslında bizler birer eleştirmeniz. Eser ortaya koyulmuş ve bize eleştirmek düşmüş. Tamam estetiklik elimizde değil, sanatçı herkeste aynı güzel renkleri kullanmamış ama her eserine aynı canlılığı koymuş.
İnsanın o canlılığı ne kadar iyi suladığı önemlidir. O canlılıktır, bizi hayata bağlayan ve başka hayatlara dallarını uzatan. Estetikliği koruyan hiçbir şey yok, zaman bile çare değildir. Zamanla ağaç bile kurur gider çürümeye başlar ama içindeki canlılığı aktarmıştır toprağa kök salarak. Eğer dünyaya bir iz bırakmaz istiyorsak bu canlılıktan, karakterden geçer...
Kendimize güvendiğimiz kadar güzeliz...
·
15 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Her şeyin sahibi olsan ne olacak, her şey senden daha uzun ömürlü sözü vardı geçen Vedat Özdemiroğlu’nun onu hatırlattı.