ine adı bilinmeyen bir ülkedeyiz, üstelik ülkenin başkentinde, seçim döneminde. Bardaktan boşanırcasına yağmuruun yağdığı bir günde, seçim sandıkları başında bekleyen görevliler oy vermeye gelen seçmen sayısının azlığı karşısında adeta şok olurlar. Kimsenin bir anlam veremediği bu durum, akşama doğru yağmurun dinmesi ile son bulur ve seçim sandıklarının başında kuyruklar oluşur. Ancak asıl olaylar seçimin sona erip, başkentteki sandıkların sayılması ile başlar. Sandıklardan çıkan oyların çoğu boştur! Bu şaşırtan sonuç karşısında başkette seçim tekrarlanır ve sonuç bir öncekinden farklı değildir. Halk hükümete karşı tepkisini boş oylar ile göstermiştir. Ancak hükümetin bu olay karşısındaki tepkisi beklenmeyecek kadar büyük olur, sıkıyönetim ilan edilir ve başkente giriş çıkışlar yasaklanır! Boş oy, yani beyaz oy kullanmanın "beyaz veba" olarak adlandırıldığı kitapta halkın hareketini demokrasiye karşı yapılmış bir saldırı olarak nitelendiren devletin, bu vebanın diğer kentlere yayılmasını engellemek işin başvurduğu yöntemleri Saramago'nun anlatımından dinleriz.
Oldukça keyif veren kitap, okurken pek çok yerde sizi düşünmeye sevk edecek.
Saramago bende yeri çok farklı bir yazar. Değindiği konular ve bu konuları ele alış şekli oldukça farklı. Dili biraz ağır gelebilir belki pek çok insana, ancak anlattıklarının arasında öyle kayboluyorum ki, üslubunun ağırlığı beni hiç rahatsız etmiyor. Bu kitabında da yine oldukça hayatın içinden bir konuyu bambaşka bir şekilde ele almış. Hikayenin özünde demokratik hakkını istediği biçimde kullanmayı arzu eden halk ile, koltuğunu kaybetme korkusuna düşmüş bir hükümet karşı karşıya. Güçlü olan taraf hangisi karar verebilmek oldukça zor. Bir tarafta o koltuğa oturacakları seçme yetkisine sahip olan halk, diğer tarafta da kanunları bir şekilde kılıfına uydurarak kendi çıkarları için kullanmayı kendine hak gören hükümet. Halk, devlet, hükümet, medya gibi pek çok tarafın ele alındığı bu kitabı muhakkak okumanızı tavsiye ederim!
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.