Geçen hafta kaybettiğimiz Kadri Öztopçu'nun Cevdet Kudret Ödülü de alan bu eseri son öyküsündeki sertliği ve bir kaç kısa öyküsü olmasa klasik olacak denli güzel, tabii ki bana göre.
Kitapta yalnızlık hissini çok ama çok iyi anlatan öyküler bulunuyor. Kitap kapağında söylendiği gibi, Öztopçu az kelimeyle çok şey anlatmaya çalışıyor. Bunu başarıyor da.
Öykülerde ara ara Faruk Duman üslûbu da hissediliyor, ama Faruk Duman'da dışarıdaki orman ve doğa insanın içinden daha fazla gözlemlenir. Öztopçu ise insanın içinde bir orman olduğunu düşünerek oralarda dolaşıyor: tek tük ağaçlar, yapraksız kalmış dallar...
Kitabın öyküler arasında yakalanan ritmi, atmosferin dağılmadan öyküden öyküye sürdürülmesinde gösterilen maharet bence kitabın sonlarına doğru karşılaştığımız kısa bir kaç öyküde ve kitabın son öyküsü olan Kopyacı'da zedeleniyor bana göre. Ama genel anlamda Kuş Oltası gerçekten çok iyi bir öykü kitabı.
Kadri Öztopçu'yu edebiyat ve öykü seven herkese mutlaka öneririm.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.