Yazarın okuduğum ikinci kitabı Kitab-ül hiyel; müteşebbis mucit Yafes Çelebi'den başlayarak kavuğunu devrettiği Filistini Calut ve onun da çırağı temiz yürekli Üzeyir'in farklı amaç ve arzularla çağın ötesinde, çağa yön verecek ve ses getirecek yeni makina keşif maceralarını anlatıyor. İhsan Oktay Anar, her seferinde beni hayretlere düşüren bir yazar, öyle ki; diğer yazarlardan ayrı olarak gerek kurgu gerekse kullandığı sofistike terimler onu edebiyat dünyasında farklı yere konumlandırıyor. Bu romanda da mühendisliğin tabiri caizse dibine vurmuş eğer ki tasarladığı makinaları ayrıntılı anlamaya kalkarsanız romanda ilerlemeniz pek mümkün olmayabilir. Bundan dolayı romanı kendi akışına bırakmanızda fayda var.
Öte yandan, romana gelecek olursak Yafes Çelebi ve Calut mizaç olarak hemen hemen benzer karakterler. Her ikisi de yeni keşifleri insanlığın yararına değil de adeta sonsuz bir iktidar hırsıyla (hileyle) yapıyorlar. Diğer taraftan romana sonradan dahil olan Calut'un çırağı Üzeyir ise kendisi bir mucize olan dünyada tahayyül etme arzusuyla yeni şeyler keşfetmenin peşinde. Zaten bunu istemeden de olsa kendini sıfırlayarak başarıyor da. Roman her ne kadar kurgu olsa da romanda tarihsel ve dönemin kültürel gerçekleri ile örtüşen olaylar mevcut.
Bununla beraber, romanların realizmden uzak olmasının romanları sığlıktan kurtaracağını ve farklı bir boyuta ulaştıracağı mealindeki yazarın roman içerisinde yapmış olduğu tespit, yazarın romanlarının tarzı ile alakalı durumuna ilişkin açık bir itirafıdır.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.