Fyodor Dostoyevski "Bəyaz gecələr" (1848) "Doğrudanda, sevinc və səadət insanı nə qədər gözəlləşdirir!Ürək necə də dərin bir məhəbbətlə çırpınır! Öz ürəyini mütləq başqa bir ürəklə birləşdirmək, hər şeyin şən və üzügülər olmağını istəyirsən. Bu sevinc nə qədər də yoluxucudur! ..."