Ne Tolstoy'dan korkun nede kitaplarının kalınlığından.
Bir rivayete göre. Tolstoy bir gün hizmetçisine hiçbir şekilde onu rahatsız etmemesini söyler. Hizmetçi Tolstoy'dan korktuğu için sesini çıkarmaz. Ama her gün kapısının önüne yemek bırakır. Fakat Tolstoy'un kapıyı açmaması üzerine,şüphelenir. Kendine bir şey yaptığından korkar, ve hemen Tolstoy'un akrabalarına haber verir. Tolstoy'un akrabaları bir telaşala Tolstoy'un evine koşar. İçeri girdiklerinde, Tolstoy bedbaht bir şekilde yerde ağlamaktır. Akrabalar ne oldu? biri bir şey mi yaptı diye sorarlar. Tolstoy şöyle der "Anna Karanina öldü."
Tolstoy kitabı yazmamış, yaşamıştır. Ve bu kitabı okumamı sağlayan bir rivayet...
Tolstoy neden okumalı????
Acıyı, aşkı, mutluluğu, hüzünü, düşmeyi, kalkmayı. Birbirine zıt ve birbirine eş karakterleri ancak onun gibi büyük yazarlar yazar. Tolstoy insanların gözünü çok korkutur. Ama bu sadece bu gözde kalanlar için geçerli. Önyargıları yıkamak istiyorum. Tolstoy okumalı çünkü. En sade konuyu bile kusursuz denilecek derecede açık, anlaşılır ve akıcı yazıyor. Anna'yı okurken acaba hangi karekter Tolstoy diye çok düşündüm. Ve bir kadının duygularını, acılarını, bakış açılarını anlatılmayacak derecede kaliteli.
Ne Tolstoy'dan korkun nede kitaplarının kalınlığından.
Biraz Anna'dan bahsemek istiyorum. Çok akıllı, büyüleyici bir kadın. İnsanı kendine çekiyor. Gözleriyle, gülüşüyle, duruşuyla, yüreğiyle. Belki okurken kızdınız ona ama şunu unutmayın. Kimse yaşamdan bilemez. Çoğu acı dışardan görülebilidiği kadardır.
Anna evlilidir ama eşini sevmez. Çünkü çok mutsuzdur. Onu hayata bağlayan oğludur. Mutsuzluk içindeki tek mutluluk.
Anna oğlundan vazgeçecek kadar da aşıktır.
Onun aşkı bu kitapa sığmazken benim anlatılamıma nasıl sığsın??? Kelimelerin ötesinde bir aşk.
Her zaman söylediğim bir söz vardır. "Bir insanı yaşatan da bir insandır, öldürende. Bir kalp, bir kalbi yaşatırda öldürürde.
Anna 'nın aşkı herkesi , her şeyi aştı. Çok acı çekti. Bizim için küçük ama onun için büyüktü büyüttükleri. Fakat biraz da olsun mutsuzluğunu yıktı, mutlu olmaya başladı ama o kadar çok alıştırılmıştı ki mutsuzluğa. Mutluluğu çok sürmedi. Bir düğüm gibiydi her şey. Her gün daha çok açmaya çalışırken düğümleri. Mutluluğunu çözemedi. Ne kalbi dayandı, ne gözleri, nede ruhu.
Anna öldü...
Anna kendini öldürdü...
Anna bir kalple öldürüldü....
Ve son sözü "beni bağışla oldu."
Kitap yer yer sıkabiliyor. Ama bu normal, her kitapta olabiliyor. Okumanızı tavsiye ederim. Çünkü Tolstoy'da herkeste olamayan zarif bir kalem ve bakış açısı var. İyi okumalar diliyorum
··
339 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Siz sadece bu kitabı okumamış, bizzat aşkı, ızdırabı yasamışsınız ben Tolstoy'un hiç bir kitabını okumadım genelde İslam tarihi ve Osmanlı tarihi ile ilgili kitaplar okuyorum ama yorumunuz o kadar etkileyici ki bu kitabı okumayı düşünüyorum ağzınıza yüreğinize sağlık...
Elif Arı
Gönderi Sahibi
Teşekkür ederim. Öncelikle okuduğunuz için. Tabi herkesin tarzları farklıdır ama Tolstoy beni gerçekten etkileyen bir yazar bu kitaptan önce Tolstoy'un insan neyle yaşar kitabınıda öneririm kesinlikle...
Aynen öyle sizin de dediğiniz gibi herkesin tarzı farklıdır. Önerinizi dikkate alacağım teşekürler 🙏
Siz beni Tolstoy okuru yapacaksınız. 🤭 Madem öyle bende size Ahmet Turgut'un Bozkırın sırrı türk peygamber kitabını öneririm.😉