Kitaplarla aranızda bir bağ oluşuyorsa şayet öylesine kesişmez yollarınız.Öylesine dahil olmazlar hayatınıza.İlla ki vardır bir sebep.Bazen siz bile fark etmezsiniz ama o sebep çoktan hazırdır.Sadece doğru zamanı beklemiştir kapınızı çalmak için. Kapıyı açmakta, sese kulak vermemekte sizin elinizde.
Ben Melody'nin sesine kayıtsız kalamadım. Henüz 11 yaşında hayatla mücadele etmekten hiç korkmayan Melody'ye kulak vermek istedim. Sonra fark ettim ki tam da yoruldum dediğim anda Melody kapımı çalmış.Tam da kendi dertlerimle boğulmuşken Melody "Bende buradayım" diyerek girmiş kapıdan. Girmiş girmesine fakat dert diye büyüttüklerinden utanmış bir ben bırakmış geride. Şimdi ise hayatında Melody'ye yer vermiş biri olarak yazıyorum bu satırları.
"Herkes kendisini ifade etmek için kelimeleri kullanıyordu.Ben hariç.Ve eminim ki tüm bu insanlar kelimelerin gücünün farkında değildi. Oysa ben farkındaydım." diyen Melody bir kez daha varlığını hissettirmek istemiş bağırırcasına. Kelimelerin gücünün farkına varmamızı istemiş belli ki. Hayatımızdaki güzelliklerin kıymetini bilmemizi. Ve şükretmemizi. Aldığımız nefesten, içtiğimiz suya kadar hepsine teker teker şükür borcumuz olduğunu hatırlamamız gerektiğini. Kulak vermeli. Ve şükretmeyi bilmeli..
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.