Üniversite 1. sınıfta aldığım ama okumamı yarım bıraktığım bir kitaptı Fesleğen. O dönem yurt odamın önünden geçenler buram buram fesleğen kokusu alıyordu. 3 sene sonra yarım kalan kısmı tamamlamak kitabı daha farklı görmemi sağladı.
Başlangıçta Fesleğen kızımızın konuşmalarını ön yargılı okuduğumu itiraf edebilirim. Nedense 20 yaşında çok bilmiş bir kız gibi geldi bana. İlk sayfalarda Fesleğen'in karşısında kaşlarımı çatarak oturuyordum. Ama sayfalar ilerledikçe babasıyla ve Seyyah'ıyla olan muhabbetleri tebessüm etmemi sağladı. Babasının hakikatleri hikaye şeklinde anlatması, Fesleğen'in konuşmalarında ve davranışlarında yavaşça büyümesi, Konya'daki kırmızı kapılı ilim saçan evleri ve ıhlamur ağaçları şu an gülümseyerek bu incelemeyi yazmamı sağladı.
Güzel bir kitaptı. Dünya meselelerinden nefesiniz daraldığında en azından babasının hikayelerini okumanızı öneririm. İyi okumalar diliyorum :)
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.