Kitap daha ilk başlardan kaleminin çekiciliğiyle beni kendine bağladı. Portre objesi kitapta ütopikleştirilerek anlatılmış olsa da gerçek hayatta vicdanı veyahut ruhumuzu temsil ediyor olabilir. Dorian büyük bir kibirle portresine bağlandı, kötülükler yaptıkça portresi değişti ama Dorian değişmedi. Kitaptan çıkardığım en kıymetli sonuçlar: bir insan ne hata yapmış olursa olsun bunu ‘samimiyetle’ kendine itiraf etmeli, pişmanlıklarına; riya, kibir bulaştırmamalı. Bunu yaptığı takdirde iyileşeceğini sanmasına rağmen ruhu iyileşmez daha da kararır.
Dorian güzelliğine körü körüne bağlıydı ama işlediği kötülükler ruhunu kararttı, vicdan denen şeyi elinden aldı...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.