"Korku cezadan daha berbattır, çünkü ceza bellidir, ağır veya hafif; bilinmeyene, sınırlandırılmışa kıyasla ceza, daha az ürkütür. Cezasının ne olduğunu anlayınca kız rahatladı. Ağlaması seni şaşırtmasın: Gözyaşları şimdi dışarıya akıyor, daha önce içeride birikip kalmıştır. İçerdeki gözyaşları dışarı akandan daha fenadır."
Yine Stefan Zweig, yine harika bir eser... Zweig, kalemine hayran kaldığım, her kitabını çok sevdiğim bir yazar. Her kitabında beni ayrı bir etkiliyor. Hepsi birbirinden güzel ve dolu dolu kitaplar. İşte bu kitaplarından biri de Korku. Korku yazarın en merak ettiğim kitabıydı aslında. Çok fazla kişi tarafından seviliyordu. Gerçekten de çok güzel bir kitapmış. Okurken bunu anladım. Yazarın diğer kitapları gibi bu kitabını da çok fazla sevdim.
Korku kitabı, rahat ve korunaklı bir yaşam süren saygın bir kadının, sekiz yıllık evliliğinden sıkılmış, burjuva dünyasının kozasından çıkarak kendini genç bir piyanistin kollarına atması ile başlar. Gizli bir ilişki yaşarlar. Ancak bu gizli ilişkiden haberdar olan bir şantajcının ansızın zuhur etmesiyle, hayatında yeni farkına vardığı bütün güzellikleri yitirme tehlikesiyle karşı karşıya kalır ve kahredici bir korkunun pençesine düşer.
Çok anlamlı bir kitaptı. Bir korkunun ne kadar derinden hissedileceğini, yaşamı nasıl etkileyeceğini ve korku ile neler yapılabileceğini çok güzel anlatmış yazar. Özgürlüğün, korkunun, utanç ve pişmanlığın ele alındığı harika bir eserdi.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.