Her insan için çocukluğu özeldir. Ve tabi ki bu yıllarda ebeveynlerin çocuklarına olan tutumları da büyük ölçüde önemlidir. Bu süreçte anneler çocuklarına çok daha fazla duygusal yaklaşırken babalar çocuklarına karşı daha soğuk ve katı kalabiliyorlar. Bazen ebeveynler tarafından önemsiz gibi görünen olaylar çocuğu derinden etkileyebiliyor.
Kafka da hem babasına hayran hem de onun katılığına esir. "Bazen önünde dünya haritasının serili olduğunu ve senin de üzerinde çaprazlama uzanmış olduğunu hayal ediyorum. Ve sonrasında sadece senin bedeninin kaplamadığı ya da uzanamadığın alanlarda yaşamımı sürdürebilecekmişim gibi geliyor. Benim gözümdeki iri cüsseni hesaba katınca da bana yalnızca ufak tefek, pek de hoş olmayan yerler kalıyor." diyor mektubunda babasına.
Kafka'nın babası da çocuklarına karşı soğuk ve katı olan babalardan. Bu durum da Kafka'yı derinlemesine etkilemiş. Bu etkinin izlerine "Dönüşüm" kitabında da rastlıyoruz ve aslında birçok çocuk gibi Kafka'nın da babasından istediği -ama yüzüne söylemeye cesaret edemeyip kağıda döktüğü- şeyler çok basit; "İhtiyacım olan tek şey; biraz cesaret, biraz güler yüz, geleceğimi aydınlatmaya yetecek kadar yardımdı."
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.