Onlara sen anlat Toprak Ana!
“...dünyada yaşayan herkese nasıl anlatmalı? Onlara bir diyeceğim var ama herbirinin kalbine nasıl gireyim de anlatayım?” diyor Tolgonay Ana Toprak Ana’ya son sayfadan bir önceki sayfada, ama anlatacaklarını söyleceklerini o kadar güzel anlatmış ki zaten onun yaşadıklarını hissettiklerini gerçekten kendisi yaşamış gibi hissettiriyor insana.
Suvankul, Kasım, Maysalbek, Caynak, Aliman ve Tolgonay Ana ömürlerinin en güzel, en zor, en mutlu ve en acı anlarıyla anlatıyorlar Cengiz Aytmatov’un anlatmak istediği, insanın en derin ve ince yönlerini.
Yaşadıkları kolhozun ekin tarlalarında mevsimler, nesiller gelip geçerken bir ömrün taşıdığı anlamı, sevgileri, acıları deneyimletiyor yazar. Sonunda Tolgonay’ın sorduğu sorunun cevabı olarak çıkıyor eser karşımıza.
Hayatım boyunca unutmayacağım Tolgonay Ana’nın şafak vakti tek başına köye dönerken duyduklarını, gördüklerini, düşündüklerini, hissettiklerini...Onun gücünü, olgunluğunu ve yüceliğini aldım. En zor anlar ve yalnız kaldığım zamanlar için.
Ben köy çocuğuyum ve o tarlaların kokusunu, çalışmanın güzelliğini, insanların sevgisinin derinliğini biliyorum bilmesine de yazar sözcükleriyle o anları o kokuyu duyacak o ilk ekmeğin tadını alacak kadar hissettiriyor ve yaşatıyor. Tren istasyonu, yolları, evleri, dağları ve olaylar içindeki metaforlarıyla anlatımıyla yazarın ne kadar büyük bir yazar olduğunu siz de görecek yaşayacak ve anlatmak istediğini anlayacaksiniz. Yazar bunun için gerekli olan koşulu da Tolgonay’ın şu sözüyle söylemiş : “Eğer yaradılıştan zeki ve iyi niyetli ise anlayacaktır.”
Dilerim Cengiz Aytmatov’un anlatmak istediklerini herkes anlamış olur, ölmeden önce ve iyi bir insan olarak.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.