Kitabın son sayfasını kapattığım anda düşündüğüm iki şey vardı. 1.si keşke keşke keşke yüzlerce sayfa daha devam etseydi, 2.si Peyami Safa ile tanışmak için geç kalmışım. Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'nun hem Peyami Safa hem de Türk klasikleri ile tanışmak için harika bir kitap olduğunu düşünüyorum. Romanın genç kahramanı ayağındaki rahatsızlıktan kurtulabilmek için sayısız doktora görünür, bu süreçte çok hareketli geçen hayatı hastaneye düştüğü anda durulur ve depresif bir hale bürünür. "Ağaçların bile sıhhatine imrenerek yürüdüm." cümlesi daha ilk sayfalarda kalbime dokundu. Kitabın sonlarına doğru bir umut Nüzhet'in onu ziyarete gelmesini bekledim ama belki de bu gerçekçiliği yüzünden çok güzeldi kitap. Şiddetle tavsiye ediyorum, soluksuz okuyacaksınız...
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.