Halil Cibran'dan okuduğum dördüncü eserle karşınızdayım. Kendini her türlü yüzeysellikten arındırıp hakikatin peşine düşen, bu arayışın sonunda varış noktası yalnızlık ve özgürlük olan kişi, toplumun gözünde meczuptur. Bu eserde yazarımızın kötülük, ikiyüzlülük, adaletsizlik vb. konular karşısındaki eleştirel tutumunu görüyoruz.Düşüncelerine katıldığım yerlerde oldu katılmadığım yerler de oldu. İçinde kısa öyküler bulunan Meczup kitabını ne yazık ki diğer okuduğum kitaplara nazaran pek sevemedim. (Özellikle Ermiş, Kum ve Köpük çok iyiydi.) Tamam şimdi dili güzel, yalın, anlaşılır yazılmış. Bazı güzel öyküler ve bu öykülerde yatan anlamların bazıları da iyiydi ama dediğim gibi ben de Ermiş'i okuduğum zamanki gibi uyanan bir etki olmadı. :( 63 sayfalık çabucak biten bir eserdi. Herkese keyifli okumalar. :))
·
9 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.