Satranç, Zweng'in en sevdiğim kitabı. Satranç oyununu çok seviyor olmamın bunda etkisi olabilir fakat karakterin içinde bulunduğu durum o kadar güzel anlatılmış ki sanki satranç oyunu sayfalardan çıkıp insanın masasında canlanıyor ve her hamleyi gözünde canlandırmanı bir sonraki hamleyi düşünmeni ve yapılan hamlenin doğruluğunu karakter ile birlikte tartışabilmeni sağlıyor. Bir kitabın bunu yapabilmesi çok da kolay değil. Kitap sonlandığında çok üzülüyor ve keşke daha da devam etse diyorsun. Kitap nedan bu kadar kısa diye yazara sinirleniyorsun. En azından benim içinde olduğum duygular bunlardı.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.