Buket Uzuner'in İki Yeşil Susamuru romanı kurgu açısından bakılırsa fena sayılmayacak bir kurguya sahip .Kitabı okumaya başladığınız anda bireyin yalnızlığına direk tanık oluyorsunuz .Modern zamanlarda çocuk olmak ,kadın olmak ,erkek olmak birbirine dönüşüp iyice karmaşıklaştığı için ,cinsel kimliklerin deyim yerindeyse bir yönelisinin olmayıp üstelik başıboş olarak savrulması dikkatinizi ve zihninizi bu konu üzerinde düşünmeye itiyor .Bununla birlikte Freudyen bir bakış açısı kitabın geneline hakim .Babalarına hayran olan kızlar (rüya da bile babasıyla seviştiğini görüyor) Ya da annelerine özenen erkekler ( Annesinin intiharına özenen) kitabın başından sonuna kadar kurgunun deyim yerindeyse iskeletini oluşturuyor. Kitabın eleştirilecek bir çok yeri var mesela finali beklenenin altında ;fakat ben burda sadece bir yönünü elestireceğim beni en cok rahatsız eden yeri .Kitabın içindeki bütün kadınlar geleneksel cinsiyet kimliğine savaş açmış ,aile ya da kutsal olan değerleri önemsemeyen ve şehir romantiği sayılacak erkeksi kadınlar .Kitap türüm türüm feminist ideoloji kokuyor diyebilirim .Hatta o kadar ki ,erkekler bile kadınsı
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.