Uzun zaman sonra bir kitap hakkında görüşlerimi yazıyorum buraya. En son hangi kitaba yaptım bunu hatırlamıyorum bile. İnsancıklar, kısa bir roman. Mektup derlemesi gibi yazılmış. Can yayınları, her zamanki gibi, harika basımı ve çevirisi ile akıcı okumanıza katkı sağlıyor. Şimdi gelelim ne düşündüğüme:
İlk mektuplar hayli sinirimi bozdu açıkçası. Tüm karakterlerin iyi niyetle, bazen ise aşkla, birbirlerine yalan söylemelerini okuyoruz sık sık. Yoksulluğun dibindeyken dahi sevgiden ötürü paranın nasıl değersizleştiği veyahut sevilen kişinin afiyeti için ne kadar değer kazandığını görüyorsunuz. Hafiften bir irkildim. Karakterlerin mektupları bazen size yaptıklarınızı hatırlatıyor. Geçmişten veya şimdiden, çok sevdiğiniz veya sizi çok seven birilerini hatırlatıyor.
İleride, kitabın sonlarına doğru Majesteleri ile yaşanan küçük görüşme beni çok etkiledi, hafiften duygulandığımı söyleyebilirim bile. Yeterli bu kadar.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.