Peyami Safa. Nasıl bir dil nasıl bir zihindir ki bir okumaya başlarsın bırakamazsın. Karakterler o kadar naif şekilde anlatılmış, o kadar güzel konuşulmuş ki ruhum doydu ruhlarına. Samim ve Meral sizi öyle bir etkileri altına alıyorlar ki muazzam bir sohbete giriyorsunuz. Onlar kendi harbini verirken siz bu harbin içinde müthiş güzellikler buluyorsunuz. Peyami Safa her sayfada size mutlaka bir cümle bırakıyor ki ruhunuz derinleşip zihniniz bulanıklaşsın. Müthiş kelimelere rastlıyorsunuz. Sayfalar yetersiz geliyor okurken. Bir de sona doğru bir sözü vardır ki mutlaka bu kitabı bana bi daha okutur derim.
'Arşı geç, ferşi atla, sidreyi aş,
Gör ne var maverada inrethîz'
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.