Son zamanlarda okuyup en çok etkilendiğim kitapların başında geliyor diyebilirim. Kitapta hiçbir yer isminin ve karakter isminin olmaması halinde olaylar ve karakterler karıştırılmıyor ve karakterleri doktorun karısı, ilk kör, koyu renkli gözlüklü kız tarzında betimliyor. Kısaca kitabın içeriği hakkında bilgi verecek olursak adı belli olmayan bir şehirde, arabasının içinde trafik ışıklarında beklerken birden görmüyorum diye bağıran bir adam. Daha sonra yavaş yavaş körlük bütün ülkeye yayılır. Sadece bir kadının gözü görmeye devam eder. Bütün insanlar kör olduktan sonra ülkede kaos olur. İnsanların gerçek yüzü ortaya çıkmaya başlar. Toplum gittikçe yozlaşır, ahlaki değerler çürümeye başlar, gücü elinde bulunduran hükmetmeye başlar, zayıflar gücün yanında yer almaya başlar,kaos ortamında insanlar kimliksizleşir, bütün insani değerler yok olmaya başlar. Bundan yola çıkarak genel geçer ahlaki değerlerin olmadığını, şartlara ve koşullara göre değiştiği yorumunu yapabiliriz. Peki şuan dünyaya baktığımız zaman bu durum yaşanmıyor mu? Bakmak ve görmek arasında ince bir çizgi var. Her gün sokağa çıkıyoruz, bakıyoruz, dokunuyoruz peki hissedebiliyor muyuz gerçek anlamda görüyor muyuz?
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.