Kitap birbirinin tekrarı o kadar çok cümleden oluşuyor ki bir yerden sonra dikkatim tamamen dağıldı.
Ekolojik bir felaketi anlatırken yıllardır ülkede yaşanan tüm insan hakları ihlallerini üçüncü sayfa haberlerini,mültecilerin sorunlarını da araya sos olarak atmış gibi.
Suya sabuna dokunmadan derinlemesine uğraşmadan basit duyarlarla hepsinin üzerinden geçmiş.
Şehirli aydın bir kadının kendi iç sıkıntısını dindirmek için uğraştığı minik duyar projeleri gibi herşey.
Kitap boyunca ne ekolojik felaketle ilgili doyurucu bir hikayeye ulaşabiliyorsunuz ne de anlatmaya çalıştığı diğer konularla ilgili.
Herşeyi birden anlatmaya çalışmak yerine sadece yerde köpeği ile yatan sokak çocuğunu anlatsa çok daha verimli bir hikaye olurdu.
Elveda Alyoşa kitabını çok severek okumuştum belki yazarın tarzı değişti belki de benim okumaktan zevk aldığım tarz değişti bilemiyorum, sonuç olarak çok zor bitirdim.
·
185 Gösterim
1 Yorum
Aynı duygularla okudum🥺
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.