“Neye benzer ?
Sanki aşka benzer.
Sevdiğinin elini bir kez olsun tutamadan geçen gençliğe benzer .
Ben Cihan’ın elini tuttum ama .
Hem de çok sıkı tuttum .Ne yazık ki o benim kadar sıkı tutmadı.”
Belki de bu son cümle her şeyi anlatmaya yetiyor. Cihan’ın susuşu.
Cihan sustu, Zehra’nın bütün kapıları kapandı.
İnsan susar . Ve o susmanın nedenini bir türlü anlayamaz .
Sonra pişman olur “Neden sustum “ diye ama açılacak olan kapılar çoktan kapanmıştır .
Sonra dillerde o cümle
Olan da kaderdir ,olmayan da
Amenna.
··
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.