Ah! Kaçsaydım, tarlalarda nasıl da koşacaktım!Edebiyat
Vıctor hugo bu eseriyle idam cezasına taviz vermez bir şekilde karşı çıkıyor.
Bir idam mahkumunun neler hissettiğini hangi duyguları yaşadığını etkileyici bir üslupla an be an kaleme alıyor. İdam mahkumunun Merhamet! merhamet! Belki de beni affedecekler yakarışını hala duyabiliyorum.
Taptaze, pespembe, güzeldi, gözleri iriydi!
Üzerine yakışan küçük bir elbise giydirmişlerdi.
Kızımı kollarımın arasına alıp havaya kaldırdıktan sonra dizlerime oturttum, saçlarını öptüm. Dinle marie...
Ah !sefiller !sanırım merdivenden çıkıyorlar.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.