Öncelikle nörofizyolojik ve nöropsikolojik güzel bilgiler yer alıyor. Bu bilgilerin olması kitabı okurken hoşuma gitti. Dili ve anlatımı akıcı olsa da küçük zaman diliminde olan bir olayın ( zilin çalması ile adamın içeri girmesi gibi ) farklı karakterlerden tekrar tekrar anlatılması sıkıcı hale geliyor. Kitabın bölümlerinde karakterlerin ayrı ayrı yaşantıları anlatılırken kitabın sonlarına doğru bütünleşme tamamlanıyor. Kitap bittikten sonra artık nöron kelimesini duymak istemiyorum diyebiliyorsunuz. Kurguda basit ve amatör detaylar kitaba bakış açınızı olumsuzlaştırabiliyor. Kitap bittiğinde de öylece kalıyorusunuz. Aşk yarım, olay yarım, duygular yarım... 417 sayfayı neden okudum dedim. Muhtemelen devam kitabı gelecektir ancak devam kitabı için bile bu kitabı okuyanlar için mutlak bir son olmalıydı. Kısaca kitabı okuduğum için pişman değilim bana verdikleri çok olmasa da hoştu ama vermedikleri için de sinirliyim :)
·
20 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.