Hiçbir fikrim olmadan, rastgele aldığım bir kitapken her satırını hayranlıkla okuduğum nadide kitabım...
Konusu, Orphalese şehrinde on iki sene kalmış El Mustafa'nın artık kendi evine dönecekken, Orphalese haklı tarafından durdurulup bazı konulardan söz etmesini istemeleri ve onun cevapları şeklinde geçiyor.
Çok ince bir kitap olmakla beraber gerek üslubu gerekse konusu ve anlatılışı çoğu kitaptan çok daha etkileyiciydi benim için. Hatta öyle ki farkında olmadan neredeyse kitabın tamamının altını çizmişim... Çoğu konuda söylediklerinin bana tokat gibi çarpıp kendimle yüzleştirdiğini, kimi yerlerinde de ellerimden tutup beni kaldırdığını hissettim. Ruhumun en derinliklerine inip yaralarımı açtı, söyledikleriyle kapatabilmem için...
En beğendiğim başlıklar ise aşka dair, vermeye dair, sevinç ve kedere dair, dostluğa dair oldu.
Dostluğa dair'den güzel ve içime işleyen bir alıntı bırakayım.
"Dostunuz fikrini söylerken aklınızdan geçen 'hayır' dan korkmaz, 'evet' i kendinize saklamazsınız. O sustuğu zaman da yüreğiniz onun yüreğini dinlemekten geri durmaz. Çünkü dostlukta bütün düşünceler, bütün arzular, bütün beklentiler söz söylenmeden ve övgüsüz bir sevinçle doğar ve paylaşılır."
Hiç bitmesini istemediğim, tekrar tekrar okuyacağım ve arkadaşlarımı okumaları için darlayacağım bir kitap oldu benim için. Okumadıysanız mutlaka okunacaklar listenize eklemelisiniz:)
El Mustafa'nın vedası ile bitiriyorum ancak benim için kaç kere okusam da bitmeyecek kitaplar listesinde yerini aldı bile...
"Eğer belleğin alacakaranlığında bir kez daha buluşacak olursak, yine birlikte konuşacağız ve siz bana daha derin bir şarkı söyleyeceksiniz. Eğer ellerimiz bir başka düşte buluşacak olursa gökyüzünde bir başka kule yapacağız."
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.