“İnsan nereye aitti?” diye biten o son paragraftaki bu cümle...uzun zamandır bir kitap beni bu kadar etkilememişti. Akıl oyunları oynadım resmen satırlarla. Üstelik sadece akıl oyunu da yoktu bu kitapta. Satır aralarına sıkıştırılmış müzik önerileri, sümer mitolojisi, tarih, Yahudilik ve hristiyanlıkla ilgili bilinmeyen gerçekler, aşk dolu karakterler...iki kişinin aşkının bu kadar güzel betimlenmesi büyüledi beni. Çünkü yaşanan olaylar kadar o olayın anlatılması da önemli okuma aşamasında. Ben yaşayabildim...Selim ve Ülkü aşkını. İlmiye ve Orhan’ın o masum aşkını. Burada anlatılanlar sadece aşk değildi tabi. Sevgili Azra Kohen, kadının toplumda yer edinmeye çalışırken ki mücadelesini de anlatmış. Verilen mesajlar o kadar güzeldi ki. Okunduğu kadar çizildi de altları satırların. Hayran kaldım...
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.