Neresinden başlasam, neyini anlatsam, neresinden baksam bu kitaba bilemiyorum. Kitabın kapağını kapattığımda onu göğsüme koydum ve ranzanın tavanına diktim gözlerimi. Bu nasıl bir hikayeydi böyle. Ülkü! Kimdi bu kız? Yüzü tüm serüven boyunca sayfaların içinden bana bakıyordu sanki ama ben bu yüzü nasıl göremiyordum? Hayali bir karakter miydi şimdi o? Kitap bitmiş ve o da yok olup gitmiş miydi? Beni çarpan bu karakter nasıl olur da bir an öncesi tamamen gözümün önündeyken, kapağı kapatmamla yok olup gitmişti?
Beni çok etkileyen ve tüm serüven boyunca birebir içinde savrulup durduğum güzide bir romandı. Her kelimesinden edebiyat tadı aldığım, en ince ayrıntısına kadar anlamaya çalıştığım, gerçek olduğuna kendimi son derece kaptırdığım roman.
Belki duygu yoğunluğumdan ötürü abartıyorum şu anda ama an itibari ile samimiyetle yazıyorum bu incelemeyi. (24 Nisan 2019) Birini sevmek onu severken kendi alışkanlıklarını, karakterini, tarihini, aileni, ön yargılarını hesap etmek ya da etmemek. "Hangisi olmalı sevginin içinde" sorularıyla okudum kitabı.
Selim ve Ülkü, Osman ve İlmiye. Cumhuriyet'in inkılapları ile yüzünü ışığa dönmüş genç kadınlar ile şanlı tarihlerini tekrar yaşamak ve heybetli devletlerini yeniden inşa etmek isteyen genç adamlar. Kitapta, yeni olan ile eski olanın sürtüşmeleri ile bu zıtlıklar içinden çıkan kıvılcımların sevgi yangınlarına dönebileceğinin örneklerini görüyorsunuz. Ön yargılarını bir bir kırdığında kalbinin eksik parçasını ne de kolay bulduğuna şahit oluyoruz karakterlerin.
Baştan son ana kadar hep tetikte kalarak okudum kitabı. Cumhuriyet'in köy enstitülerinde Fred öğretmenin anlattığı insanlık tarihi dersi ile başlayan serüven, Sadrazam oğlu olan Selim ile Kurtuluş Savaşı gazisi olan Ülkü'nün çekişmeli, sancılı, fırtınalı aşkı ile devam ediyor. Birbirleri için yazıldıklarını bilmelerine rağmen içinde bulundukları konuma, topluma ve geçmişlerine yenik düşerek hep uzak kalmak zorundalar. Ülkü'nün dik duruşu, kadınlığının ona güç verdiğini bilişi ve sevdiği adamı olması gerektiği noktaya getirene kadar ondan ayrı kalmayı göze alışı... Oldukça kibar bir aşk hikayesi okuduğumu söyleyebilirim.
Kitap hakkındaki esas hislerimi kelimelere dökemiyorum resmen. Bu durum eserin eşsizliğini yansıtıyor olmalı. Gerçi içinde bulunduğum durumun da etkisi olabilir bir nebze. Geçen hafta mektup almadım ve burada unutulmuş olma hissi ile doluydum tüm hafta boyunca. Özgürlüğü kısıtlanınca insan daha bir hissileşiyormuş. Kitaba addettiğim değerde bu halet-i ruhiyenin de etkisi olması muhtemeldir.
"İnsan gözlerinden duygu sızdıran bir varlıktır." bu cümleyi kitabın her sayfasında birebir yaşayarak özümsüyorsunuz. Gözler, her duyguyu nasıl da yalın ve yalansız anlatıyorlar.
#57546613
#57546470
#57546256
#57544976
·
324 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.