Cemal Süreya naifliği diye bir şey var: Bir videosu var biyografisini anlattığı..."1931 yılında doğdum. 1937'de annem öldü.. 1944 yılında Dostoyevski'yi okudum, o gün bugündür huzurum yoktur..." der.. Bu yüzden şiirlerinde de o huzursuzluğu, II.Yeni'nin vazgeçilmezi kapalı ve soyutluğu, farklı imgeleri, aşkın en güzel halinin satırlara dökülmüş halini bu kitapta görüyoruz...
Gerçek şair, gerçek sanatcı daima yaşamdan bir şeylerle beslenmelidir. CEMAL SÜREYA da kendi yaşamından; aşklarından, çocukluğunda üvey annesiyle yaşadığı sıkıntılardan, okuduğu kitaplardan, yakın arkadaşı Turgut Uyar'dan, daha da ötesi büyük aşkı Tomris'ten esinlenmis şiirlerini yaşamından bu parçalarla beslemiştir.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.