Yer yer aşırı açlıktan sıkılsam da kitap çok sağlamdı ve sürekli içine çekiyordu. Ara ara kendimi baş karakter sandığım oldu. Nerde okudum ya da duydum bilmiyorum da şöyle bir cümle zihnimde dolanıyor "romanda veya filmde baş karakter en çok değişendir." Bu kitapta değişimi net olarak görebiliyoruz. Karakter değşime dirense de değşiyor çünkü aç. Öte yandan sürekli şunu da düşündüm, bu denli açlık benim ülkemde hala varsa onlara nasıl ulaşacağız? Böyle düşünmek bana bir süre yemek yedirmedi. En çok ilgimi çeken bölüm de birisi adamımıza borç veriyor ve "sabahtan beri aç mısınız, bir şeyler yiyin öleceksiniz" diyor. O an haykırdım, abi çocuk 3 gündür aç! Birçok acıya ne kadar uzağız...
Son olarak Knut Hamsun adamım :)
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.