“Tam anlamıyla insan gibi yaşayamıyorsak, en azından tam anlamıyla hayvan gibi yaşamamak için elimizden geleni yapalım.”
Elinize aldığınızda bir solukta okuyup bitirebileceğiniz ve bitirdiğinizde birçok şeyi sorgulamaya başlayacağınız bu eser Jose Saramago'dan okuduğum ilk eser ve eminim ki son olmayacak benim için.
Hayattaki bazı şeylere karşı nasıl kör olabiliyoruz, bazı şeyleri nasıl görmezden gelebiliyoruz, bu özellik nasıl herkese yayılıyor ve giderek nasıl bir kaosun içine sürükleniyoruz kitap bunu anlatıyor.
Romanda insanlar arasında nedeni belli olmayan bir körlüğün yayılması ile başlayan sarsıcı olaylar zinciri anlatılıyor. Sadece bir kişi görüyor o da diğerlerine öncülük ediyor ve olaylar böyle şekilleniyor.
Yazarın sınır tanımayan hayal dünyası gerçekten insanı dipsiz düşüncelere sürüklüyor. Kitapta kişilerin isimlerinin olmaması beni çok rahatlattı, özellikle bol karakterli olan kitaplarda bu kimdi diye dönüp arka sayfalara bakmaktansa, bu kitapta kişiler için kullanılan sıfatlar çok daha akılda kalıcı. Kitabı okumaya başladığımda diyaloglar arası yalnızca virgülle ayrılmış cümleler birbiri ardına sıralanmış gidiyor diye önce bir garipsedim ve birazcık şaşırdım ama bundan pek de rahatsız olmayarak, kafam karışmayarak okudum kitabı.
Kesinlikle okuyun, pişman olmayacaksınız.